Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2016

Loving Mr. Daniels - Brittainy C. Cherry


“Leave the past behind you so the future can find you.”

Γενικά είμαι αρκετά ευαίσθητος άνθρωπος, κλαίω αρκετά εύκολα όταν βλέπω ταινίες, σειρές ή διαβάζω βιβλία. Τα συναισθήματα όμως που μου έδωσε το Mr. Daniels λίγα βιβλία έχουν καταφέρει να μου τα δώσουν. Είναι δύσκολο να μην πέσει στην αγάπη. Είναι ενα όμορφο και βαθιά μελετημένο μυθιστόρημα ακριβώς με όσο θλίψη και γέλιο χρειάζεται ένα βιβλίο να έχει. Μια λέξη το χαρακτηρίζει ισορροπημένο. Στο ένα κεφάλαιο μπορεί να έκλαιγες με μαύρο δάκρυ και στο επόμενο να γελούσες με την ψυχή σου. Και ο κάθε χαρακτήρας ήταν τόσο τέλειος με τον δικό του μοναδικό σπασμένο τρόπο. Αγάπησα τον καθέναν από αυτούς. 

“I couldn’t believe that girl deserved to be so sad. I secretly hoped that someday someone could make her smile… I hoped someday she would be all right.”

H Ashlyn Jennings είναι 19 χρονών και προσπαθεί να ξεπεράσει την απώλεια της δίδυμης αδερφής της, Gabrielle όπου πέθανε από λευχαιμία. Ενώ η μητέρα της έχει βυθιστεί σε κατάθλιψη και την στέλνει μακρυά στο Wisconsin στον Βιολογικό της πατέρα που δεν έχουν σχεδόν καθόλου επαφές. Με λίγα ρούχα, πολλά βιβλία και το κουτί θησαυρού που της έχει αφήσει η Gabby γεμάτο επιστολές θα ταξιδέψει με το τρένο και εκεί θα γνωρίσει τον Daniel Daniels. Έναν μουσικό που την καλεί στην συναυλία τους. Εκεί οι δυο τους θα περάσουν μια ιδιαίτερα μαγική βραδιά θα ερωτευτούν κάτω από τους στοίχους του Σαίξπηρ και θα γνωρίσουν καλύτερα ο ένας τον άλλο. Όλα αυτά μέχρι την Δευτέρα όπου η Ashlyn ανακαλύπτει πως το αγόρι τον ονείρων της είναι ο Mr. Daniels ο καθηγητής Αγγλικών της. 

“I don’t want to be your friend… I want to be yours, I want you to be mine, and I hate that we can’t be us. Because I think we were meant to be us.”

Η Ashlyn και ο Daniel προσπαθούν να κρύψουν την σχέση τους καθώς πέφτουν όλο και περισσότερο στην αγάπη. Ταυτόχρονα προσπαθούν να πολεμήσουν τα φαντάσματα του παρελθόντος τους. Δεν υπάρχουν ταμπού υπάρχει μόνο σύνδεση. Δεν διαβάζουμε για ένα παραμυθένιο ειδύλλιο στην περίπτωση τους το παραμύθι δεν είναι ευτυχισμένο, δεν έχει happy end. H αγάπη τους έχει μια δώσει σαιξπηρικής τραγωδίας.  

“Daniel,” I whispered… “You’re doing it.” 
“Doing what?” 
“Bringing me back to life.”

Η Brittainy C. Cherry κατάφερε να γράψει μια λαπρή ιστορία. Ακόμα και οι δευτερεύοντες χαρακτήρες όπως ο Ryan, η Hailey, η Gabby, o Jace είχαν ζωτική σημασία για την ιστορία. Έγιναν κομμάτι της. Είναι μια ιστορία με πολύ θλίψη αλλά και ένα κομμάτι ελπίδας τόσο μοναδικό. Οι επιστολές της Gabby ήταν από τα πιο αστεία αλλά ταυτόχρονα πολλές φορές και τα πιο στενάχωρα κομμάτια στο βιβλίο. Ο Ryan έκλεψε ένα μεγάλο κομμάτι της καρδιά μου. Το σημείο όπου αφορά τον ίδιο για μένα είναι και το πιο σπαραχτικό. Έφερνε το γέλιο στα πιο σκοτεινά σημεία και έφερε ταυτόχρονα και την πιο μεγάλη θλίψη. 

“Because pretending to be happy is almost like being happy. Until you remember that you’re only pretending. Then you’re sad. Really sad. Because wearing a mask every day of your life is the hardest thing to do. And after a while, you get a little scared because the mask becomes you.”

Για λίγα βιβλία μου έχει συμβαίνει αυτό αλλά ακόμα και τώρα λίγες μέρες αφότου έχω τελειώσει το βιβλίο μπορώ ακόμα να παραθέσω από μόνη μου κομμάτια και στιχάκια που μου έμειναν καρφωμένα στο μυαλό και την καρδιά. Το Loving Mr. Daniels είναι ένα μυθιστόρημα που έχει τα πάντα. Απαγορευμένους έρωτες, γέλιο, θλίψη και υπέροχους χαρακτήρες. 

More Quotes: 

“I love you slowly. I love you deeply. I love you quietly. I love you powerfully. I love you unconditionally.”

"Don’t go. Stay with me forever. Please, Ashlyn. Let me be your everything. Make me your golden. Don’t. Go.”

“I hated that I couldn’t tell her how beautiful she looked each and every day. I hated that, when she walked into my classroom, I had to pretend that she wasn’t on my mind…. I hated how close we were but how distant we felt.”
“I loved how beautiful she looked each and every day. I loved that, when she walked into my classroom, she was on my mind…. I loved how distant we were but how close we felt.”

“I was lost, but so were they. There were no maps to be found. At least I wasn’t walking alone.”

“Because I’d never seen two people who loved each other so quietly.”

“Alive. I want to be alive, and I have no idea why, seeing how hideous life is at times. Maybe it's belief, hope, and passion all wrapped into one shape that rests inside my chest. Perhaps my heart is just praying for better tomorrows to replace all those shitty yesterdays.”

“Was I dating my English teacher? Was what we were doing truly unethical? Falling in love? Could falling in love ever be wrong?”

Βαθμολογία: 5/5 αστέρια.

Σάββατο, 13 Φεβρουαρίου 2016

Χωρις Ελπιδα - Colleen Hoover


And once again in my new world full of heartache and lies, this hopeless boy somehow finds a way to make me smile.”

H ηρωίδα της ιστορίας μας είναι η Sky όπου υιοθετήθηκε όταν ήταν μόλις πέντε χρονών και έζησε μια πολύ προστατευμένη ζωή (χωρίς τηλεόραση, κινητά ή πρόσβαση στο ίντερνετ). Είναι μια δεκαεφτάχρονη έφηβη που αυτό που την συνδέει πραγματικά με τον έξω κόσμο είναι η φίλη και γειτόνισσα της Six. Επισκέπτονται συνεχώς η μια την άλλη. Κοιμούνται και βλέπουν ταινίες μαζί ενώ φέρνουν και κρυφά αγόρια στο δωμάτιο τους. Αποτέλεσμα αυτού να έχει αποκτήσει κακή φήμη παρόλου που ποτέ δεν έχει ξεπεράσει τα όρια μαζί τους αφού δεν νιώθει πραγματική έλξη. 

“I’ve never been swept off my feet. I don’t get butterflies. In fact the whole idea of being swooned by anyone is foreign to me… Somehow, in the course of sixty seconds, this guy has managed to swoon me, then terrify the hell out of me.”

Η ζωή της Sky αλλάζει όταν πείθει τελικά την μητέρα της να την στείλει στο λύκειο για τον ανώτατο έτος της. Όμως όταν πραγματοποιείται η επιθυμία της η φίλη της Six μετακομίζει για έξι μήνες στην Ιταλία. Έτσι πρέπει η Sky να αντιμετωπίσει μόνη της την πρώτη μέρα στο σχολείο και της φήμες της. Τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα από όσο τα περίμενε οι συμμαθητές της, την φωνάζουν με διάφορα χυδαία χαρακτηριστικά και τις γεμίζουν το ντουλάπι με άσχημα αντικείμενα. Καταφέρνει όμως να κάνει ένα φίλο και σύμμαχο τον Brecken

“Sometimes you have to choose between a bunch of wrong choices and no right ones. You just have to choose which wrong choice feels the least wrong.”

Αυτό που θα αλλάξει όμως πραγματικά την ζωή της είναι η γνωριμία της με τον Holder. Και η sky για πρώτη φορά στην ζωή της θα νιώσει σεξουαλική έλξη για αυτό το όμορφο και γοητευτικό αγόρι που τόσες φήμες υπάρχουν γύρω του. Ότι είναι βίαιος, ομοφοβικός και εγκληματίας. Η Sky όμως θα τον ερωτευτεί και όσο καλύτερα τον γνωρίζει τόσο θα καταλάβει πόσο διαφορετικός είναι από τις φήμες που τον ακολουθούν. Ο Holder όμως κρύβει ένα μυστικό και όσο η Sky ανακαλύπτει τις ξεχασμένες μνήμες της από την παιδική της ηλικία τόσο τα πράγματα θα αρχίζουν να περιπλέκονται ακόμα πιο πολύ. 

“Fuck all the firsts, Sky. The only thing that matters to me with you are the forevers.”

Το πρώτο μισό του βιβλίου είχε ενδιαφέρον και ήταν φοβερά διασκεδαστικό. Αν και θα χαρακτηριζόταν ελαφρύ. Η ιστορία όμως είναι πολύ πιο θλιβερή. Η Hoover καταπιάνεται με ένα πολύ σοβαρό θέμα χωρίς όμως να το κάνει μελό ή να το στιγματίσει. Το χειρίζεται τόσο λεπτά και όπως του αρμόζει. 

“Not everyone gets a happily every after. Life is real and sometimes it's ugly and you just have to learn how to cope.”

Οι πρωταγωνιστές μας είναι τόσο δυνατή. Σε έκαναν να νιώθεις περήφανη για αυτούς. Σου έδιναν δύναμη, σου έδειχναν πως να παλέψεις για την ζωή σου. Και ειδικά για τους ανθρώπους που ίσως έχουν περάσει παρόμοιες καταστάσεις. Μια από τις αγαπημένες μου σκηνές παραμένει το "πρώτο" τους φιλί (χωρίς πραγματικά να φιλιούνται) περίεργο; Ναι! Αλλά τόσο έντονο και όμορφο. 

"he slides his fingers down my arm until he finds my pinky, then wraps his around it. It’s an extremely small gesture, but he couldn’t have done anything more perfect to fill me with the sense of security that I need from him right now"

Έχοντας διαβάσει είδη από την Colleen Hoover τα Slammed και Point of Retreat. Μπορώ να πω με σιγουριά πως ξέρει πως και τι να γράφει. Είναι ρομαντικιά χωρίς να χάνει το ρεαλισμό της, χωρίς να γίνεται υπερβολική ενώ βγάζει κάτι τρυφερό και μοναδικό. Η οικογένεια και η φιλιά παίζουν πάντα μεγάλο ρόλο στα βιβλία της. Όπως και η τέχνη. Γενικά η Hoover θέλει να περάσει πράγματα μέσα από τα βιβλία της. Και το καταφέρνει πολύ καλά. 

"The sky is always beautiful. Even when it's dark or rainy or cloudy,it's still beautiful to look at....it'll be there no matter what...and I know it'll always be beautiful."

Βαθμολογία: 5/5 αστέρια.


Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου 2016

DOCUMENT YOUR LIFE: Autumn & Winter



Κοζάνη Κουρί

Κοζάνη Part 2

H τούρτα γενεθλίων μου

Σουτζούκ λουκούμ - Κομοτηνής

Mπύρα και μεζές

Εργασία: Χειροτεχνία για τον παιδικό σταθμό μας

 Τα καλύτερα Τρίγωνα Πανοράματος

Χριστουγεννιάτικα δώρα για τα παιδιά και τους γονείς

Βόλτα στην Ονειρούπολη

The end!





Copyright © 2014 Life is Art!

Distributed By Blogger Templates | Designed By Darmowe dodatki na blogi